اولاً تا چندی پیش علاقه‌ای نداشتم کار مترجمان زبان ترکی استانبولی را نقد کنم، چون معتقد بودم قضاوت بر عهده‌ی منتقدان و مخاطبان است، اما حالا نظرم عوض شده! ثانیاً همکاری ناشران ایرانی با آژانس‌های ترکیه مسئله‌ی من نیست، پس قاعدتاً لزومی ندارد وقتی نشر چشمه با افتخار اعلام می‌کند از این پس ناشر رسمی آثار اورهان پاموک است واکنشی نشان دهم (مگر پارسال که پاموک به دعوت نشر ققنوس به ایران آمد و شنیدیم ارسلان فصیحی، با رضایت نویسنده مترجم آثار بعدی او خواهد بود، کسی واکنشی نشان داد؟)، اما حالا داستان فرق می‌کند. چرا؟